حکایت در اخلاق پیغمبران

شنیدم کہ یک ہفتہ ابن السبیل نیامدبمہماں سراۓ خلیل
زفرخندہ خوئ نخوردے پگاہ مگر بینواۓ درآیدزراہ
بروں رفت وہرخابنے بنگرید براطراف وادی نگہ کردودید
بہ تنہایکے دربیاباں چوبید سرومویش ازبرف پیری سفید
بد لداریش مر حباۓ بگفت 
بر سم کریماں صلاے بگفت 
کہ اےچشمھاے مرا مردمک۔     
 یکےمرد میگن بنانو نمک

نعم گفت وبرحسبت وبرداشت گام     کہ دانست خلقش علیہ السلام
رقیبان مہماں سرائے خلیل۔    بعزت نشاندند  پیر ذلیل  

بفرمود وترتیب کردند خواں۔  نشستند بر ہر طرف ھمگناں
 چوں بسم للہ آغاز کردند جمع   نیامد زثیرش حدیثے بسمع 
چنیں گفتش اے اے پیر دیرینہ روز    چو ثیراں نمی بنیمت صدق وشوز

کہ 

Comments

Popular posts from this blog

BBC work